Sunday, September 11, 2022


 ထူးဆန်းသောသူတို့ရွာ


***

  ဖြစ်ရပ်မှန်  ( စ\ဆုံး)

..............

 ကျွန်တော်သည်ထိုနေ့က သူငယ်ချင်းများနှင့် အရက်သောက်လာမိသည်။ ညဖက်ဆယ်နာရီခန့်ရှိပြီဖြစ်သည်။

ကျွန်တော်ကားအိမ်မပြန်တတ်လောက်အောင်မူးနေခဲ့ပါသည်။

ထို့ကြောင့်ကျွန်တော့်အရီးလေးအား လှမ်းခေါ်အော်လိုက်ပါသည်။

"အရီးလေးရယ် ..ကျွန်တော့် ကိုလာခေါ်ဗျ အိမ်မပြန်တတ်တော့ဘူး"

ဟုအသံဗြဲကြီးနဲ့အော်ခေါ်လိုက်သည်။ခဏအကြာတွင် အရီးလေးရောက်လာခဲ့ပါသည်ထို့နောက်

ကျွန်တော်နဲ့ဘေးတိုက်အနေအထားဖြင့်"လာ..လာ..ငါ့နောက်ကလိုက်ခဲ့ ငါအိမ်ပြန်ပို့ပေးမယ်"ဟုပြောကာ ကျွန်တော့်အားခေါ်လာခဲ့ပါသည်။

ကျွန်တော်လည်း အရီးလေးနောက်ကလိုက်ပါလာခဲ့သည်။

"ဒုႏ္​း"

တစ်စုံတစ်ခုသည် ကျွန်တော့် နဖူးအားပြင်းထန်စွာရိုက်ခတ်မိသည်။

စေးထန်းထန်းသွေးများလည်းကျလာသည်။မျက်လုံးအား

အားစိုက်ကာဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်ဘုန်းကြီးကျောင်းအုတ်သံတိုင်းဖြစ်နေသည်။

ကျွန်တော်၏ဘေးမှအရီးလေးကားမရှိတော့ပေ။ကျွန်တော်အလွန်ထိတ်လန့့်သွားခဲ့ပါသည်။

ကျွန်တော်နှင့်ရှေ့ဖက်ကိုက်၂၀၀ခန့်တွင် မကြာခဏ လူသေလေ့ရှိသော ချောင်းနှင့်တံတား

ရွာတောင်ဖက်တွင်ရှိသော ကျွန်တော့်အိမ်အား ရွာအစွန် ဘုန်းကြီး ကျောင်းနှင့်အနီး ထိုချောင်းဆီသို့မျှားခေါ်လာခဲ့ပါသည်။

မကြာခဏဆိုသလိုပင်ထိုနေရာ၌လူသေလေ့ရှိသော နာမည်ကြီးတံတားနှင့်ချောင်း။ကျွန်တော်သေကံမရှိသေး၍ ပြန်

လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ကျွန်တော်တို့ရွာကားစုန်း၊တစ္ဆေ၊အလွန်ပေါများသည်။တစ်စုံတစ်ခုသို့သွားစရာရှိပါက အော်မခေါ်ရပါ တိုးတိုးတိတ်တိတ်သာပြောရသည်။အကယ်၍အော်ခေါ်မိပါက တစ္ဆေကအယောင်ဆောင်ကာအမြဲလာခေါ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့်အလွန်သတိထားရသည်။ကျွန်တော်နှင့်ဆွေမျိုးတော်သော အဒေါ်တစ်ယောက်အားစုန်းမဟုလူများကသမုတ်ကြသည်။

ကျွန်တော်ကားဟုတ်မဟုတ်မတိအကျသိချင်သည်။တစ်နေ့တွင် ရွာထဲကအိမ်တစ်အိမ်မှစုန်းချွတ်နေပါသည်။မှော်ဆရာကစုန်းပူးသောသူအားကြိမ်လုံးဖြင့်နောက်ကျောကိုရိုက်ပါသည်။ညနေစောင်းတွင်ကျွန်တော်သည်အဒေါ်အိမ်သို့တိတ်တဆိတ်အရိပ်အခြေအနေလာကြည့်ခဲ့ပါသည်။အဒေါ်ရေချိုးရန်သွားသောအခါထမီရင်ခြားထားသောသူမ၏နောက်ကျောတွင် အနီရောင် အစင်းအမာရွတ်များအားတွေ့လိုက်ပါသည်။အသားဖြူဆွတ်ဆွတ်ပေါ်တွင်ထင်းခနဲပေါ်နေပါသည်။ကျွန်တော်အလွန်ကြောက်လန့့်မိပါသည်။ထိုအဖွားကြီးကစက်ကြိုးပိုင်မကြီးဟုသိရပါသည်။သူမ၏ပညာကိုကားသူ့သမီးအားတသက်စာအမွေပေးခဲ့ပါသည်။

ထိုပညာမျိုးကားမလိမ္မာသောသူများကိုပေး၍မရပါ အလိမ္မာခဲသားသမီးကိုပေးမှရသည်။အချို့သောတစ္ဆေမွေးစားသောအိမ်များတွင်ကား

ထမင်းအိုးတည်ပြီး ဦးဦး ဖျားဖျားနေ့ညကျွေးမွေးရသည်။ထိုသို့မလုပ်က မွေးသောသူအားပြန်စားမည်ဖြစ်သည်။မွေးထားသောတစ္ဆေအားမိမိအလိုရှိသလိုခိုင်းစေကြသည်။ကျွန်တော်သိသလောက်ကားထိုသူများလည်းမကြီးပွားကြပေ။အချို့သောမှော်ဆရာများအားကျွန်နှော်တွေ့ဖူးသည် ခေါင်းရင်းဖျားတွင်မထိုင်ကြ ထိုသူများကား အထက်လမ်းအောက်လမ်းနှစ်ခုစလုံးတတ်သူများဖြစ်သည်။အချို့အထက်လမ်းဆရာများမှာခေါင်းရင်းတွင်ပင်ထိုင်ကြသည်ကိုတွေ့ဖူးသည်။မကြာခဏလူစားသောကျွန်တော်တို့ရွာမှချောင်းနှင့်တံတားတွင်မြုတ်သေသောသူများသည် ယောက်ျားဖြစ်လျှင် ဒူးထောက်လျှက် မောက်ခုံမှောက်ကာ သေနေလေ့ရှိသည်။မိန်းမဖြစ်လျှင်ပက်လက်သေလေ့ရှိသည်။ထူးဆန်းသောဓလေ့ကား တခြားရွာမှ အိမ်ထောင်ကျလာ၍၎င်းတို့ရွာတွင်နေထိုင်ကြမည်ဆိုပါက ကြက်ဖို၊ကြက်မ

တစ်ကောင်စီ တောင်ဖက်အရပ်သို့တစ်ကောင် မြောက်ဖက်အရပ်သို့တစ်ကောင်လွှတ်ရခြင်းဖြစ်သည်။ဤကားထိုရွာ၏ဓလေ့အစဉ်အလာတစ်ခုဖြစ်သည်။

    (ရွာခံလူတစ်ဦး၏ ဖွင့်ဟ၀န်ခံချက်ကိုရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။)

     ပြီးပါပြီ။

#Cd


No comments:

Post a Comment