#သိုက်တူးခြင်း
–--–-––--–-–––---------------––--–--
လွန်ခဲ့သော နှစ် ( ၂၀ )ခန့်က ကျနော်တို့ ရွာကလေးသို့ ကိုရင်လေးတစ်ပါး ကြွလာပါသည်။ ထိုကိုရင်လေး ရောက်ရှိလာချိန်မှ စ၍ လွန်စွာ ထူးဆန်း အံသြဖွယ်ကောင်းသော အဖြစ်အပျက်များကို ကျနော်တို့ တွေ့ကြုံ ကြားသိရပါတော့သည်။
ကျနော်တို့ ရွာလေးရဲ့ နာမည်ကတော့ နှဲကြိုး ပါ။ မိဘတွေ ကို သားတို့ရွာရဲ့ နာမည်က ဘာကြောင့် နှဲကြိုးလို့ ခေါ်သလဲဆိုပြီး မေးကြည့်တော့ အမေက ဒီလိုသားရဲ့ မွန်မင်းသမီး ဥမ္မာဒနီ ္တ က သူ့ ဖခင်ရဲ့အမျက်ဒေါသဘေးက လွတ်အောင်ပြေးရင်း ဒီနေရာလေးကို ရောက်တော့ ဘုရားတည်ပြီး ရွာကလေး နာမည်ကို မွန်ဘာသာအားဖြင့် ''အဲကရိုး'' လို့ခေါ်စေတယ်။ အဓိပ္ပါယ်ကတော့ ဘုရင်မတည်သော မြို့လို့ ခေါ်တယ် ကြာလာတော့ ကာလရွေ့လျောပြီး နှဲကြိုးလို့ အမည်တွင်တာပေါ့လို့ ပြောပါတယ်။ ရွာထိပ်မှာလည်း မြသိန်းတန် လို့ အမည်ရတဲ့ ဘုရားတစ်ဆူ အထင်ကရရှိပါတယ်။ ရွာကလေးက အင်မတန် အေးချမ်းသာယာပါတယ်။
ကိုရင်လေးရွာလယ်ကို ရောက်လာတော့ ဦးသိန်းဆောင် က ဒီကိုရင်လေးက ဒို့အနီးအနားရွာက မဟုတ်ဘူး။ ကိုရင်လေးကြည့်ရတာ အရွယ်နဲ့ မလိုက်အောင် အိနြေ္ဒသိက္ခာ ကြီးမားလိုက်တာ ပြီးတော့ ရေဆာနေပုံ ရတယ် ဆိုပြီး ကိုရင်လေး တပည့်တော်အိမ်ကို ကြွပါဘုရားလို့ ပင့်သွားတယ်။ အိမ်ရောက်တော့ သောက်ရေကပ်ပါတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က ကိုရင်လေး ဘယ်ကို ကြွမလို့လဲ ဘုရားဆိုတော့ ကိုရင်လေးက စက္ခုအိနြေ္ဒချထားရာက မျက်လုံချင်းဆိုင်ကြည့်ပြီး ကျုပ်ဒီရွာကို လာတာပဲ။ အထက်အညာဒေသ က လာခဲ့တာ။ ဒကာကြီးက စေတနာလည်း ကောင်းတယ် ရဟန်းသံဃာ ကိုလည်း ဆက်ဆံတတ်တယ်။ ဒီတော့ ဒကာကြီးကြီးပွားပြီ မှတ်လိုက်တော့ လို့ပြောပါတယ်။ ဒီတော့ ဦးသိန်းဆောင်က ရယ်ရင်း အရှင်ဘုရားကသာ ကြီးပွားမယ်ပြောတာ ဒီမှာတော့ လက်လှုပ်မှ ပါးစပ် လှုပ်ရတာပါဘုရားလို့ ပြန်လျှောက်တယ်။ တစ်ဆက်တည်း ကိုရင်လေး လာရင်း ကိစ္စကိုလည်း ပြောပါအုံးလို့ လျှောက်တယ်။
ကိုရင်လေးက ဒကာကြီး ဂတိသစ္စာတည်ပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိ ရော ရှိရဲ့လားလို့ မေးတော့ သိန်ေးဆာင်ပါဘုရား တရွာလုံး ကြိုက်တဲ့သူမေးလို့ ရတယ်။ ဂတိသစ္စာ တည်တာ တစ်ရွာလုံး သိန်းဆောင်အပြင် နှစ်ယောက်မရှိပါဘူးလို့ ပြန်လျှောက်တယ်။ ဒီတော့ ကိုရင်လေးက နေရာကျပြီ ဟန်ကျပြီ ဆိုပြီး လက်ထဲမှာ အသင့်ပါလာတဲ့ ကြိမ်လုံးလေးနဲ့ ကြမ်းပြင်ကို ရိုက်လိုက်ပါတယ်။ ဒီလို ရိုက်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဦးသိန်းဆောင်တို့ အိမ်မှာရှိသမျှ တံခါးအားလုံးဟာ သူ့အလိုလို ပိတ်သွားပါတယ်။ ကိုရင်လေးက ဆက်ပြီး သူသောက်လို့ ပိုနေတဲ့ ရေခွက်ထဲက ရေကို အိမ်ဘေးမှာ ကာထားတဲ့ ဝါးထရံကို လှမ်းပက်ပြီး ဒကာကြီး ကြည့်လိုက် လို့ပြောပါတယ်။ ဦသိန်းဆောင် ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မြသိန်းတန် စေတီတော်ကြီးအောက် နဲ့ ချောင်းရေပြင် ရေလယ်ခေါင်လောက်မှာ လူတွေ အမျိုးအမည်မသိတဲ့ အကောင်တွေ လှုပ်လှုပ်ရွရွသွားလာနေတာတွေကို တွေ့ရပါတယ်။ ဆက်ကြည့်နေရင်း ရေလယ်ခေါင်အောက်မှာ ဘုန်းကြီးကျောင်း ပြသာဒ် ကဲ့သို့ အဆောက်အဦးတွေ။ အဆောက်အဦးတွေရဲ့ အထဲမှာ ရွှေ ငွေ ကျောက်သံ ပတ္တမြားတွေ မြင်မကောင်းလောက်အောင် ပေါများနေတာ တွေ့ရပါတယ်။ ကိုရင်လေးကဆက်ပြီး ဒီအလယ်ခေါင်က အဆောက်အဦးကိုကြည့် ဒကကြီးဆိုပြီး ကြိမ်လုံးလေးနဲ့ ညွန်ပြတဲ့အခါ လေပေါ်မှာ တည်ရှိနေပြီး အလျှံတဝင်းဝင်းတောက်နေပြီး သွားလာနေတဲ့ ပြဒါးရှင်လုံးကို တွေ့ရပါတယ်။
ဦးသိန်ဆောင်က ကြိမ်လုံးလေးရိုက်လိုက်တာနဲ့ အိမ်တံခါးတွေ သူ့အလိုလို ပိတ်သွားတာရယ် ဝါးထရံပေါ်မှာ မြင်တွေ့နေရတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို ကြည့်ရင်း အံသြစွာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ကိုရင်လေးကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ကိုရင်လေးက ကျုပ်ဒီရွာကို လာတာ ဒီကိစ္စပဲ ဒကာကြီး။ ကျုပ်ဒီသိုက်ထဲက ပြဒါးရှင်လုံးကို ယူမယ် ဒကာကြီးက ရွေ ငွေ တွေ ကြိုက်သလောက်သာ ယူပေတော့လို့ ပြောပါတယ်။ ဒီတော့ ဒကာကြီး ကျုပ်နဲ့ အတူလိုက်ဖို့ သဘောတူရဲ့လားလို့ မေးပါတယ်။ ဦးသိန်ဆောင်က ချမ်းသာဖို့ အခွင့်အရေးကြုံပြီဟဲ့ ဆိုပြီး လိုက်ပါမယ်ဘုရားလို့ ပြန်လျှောက်ပါတယ်။ ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ည ၁၂း၀၀နာရီ တိတိမှာ ကြတ္တိယာ နက္ခတ် စန်းယှဉ်တဲ့ အချိန်မှာ သွားယူကြစို့။ အရေးကြီးတာက ဒကာကြီး ဒီအကြောင်းတွေကို မိမိကလွဲပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မပြောဘို့နဲ့ သိုက်တူးနေစဉ်မှာ စကားလုံးဝ မပြောဘို့ ကို အထူးသတိပြုရမယ်။ ဒကာကြီး စောင့်ထိန်းနိုင်ပါ့မလား ဆိုတော့ ထိန်းနိုင်ပါတယ်ဘုရားလို့ ပြန်လျှောက်တယ်။ ကိုရင်လေးကတော့ လိုအပ်တဲ့ ပရိကံပြုဖို့ ကျုပ် မန္တာန်တွေစုပ်ဦးမယ်။ ဒကာကြီးလည်း ဘုရားရှစ်ခိုး သီလယူပေတော့လို့ ပြောပြီး ဘုရားစဉ်ရှေ့မှာ ရွတ်ဖတ်နေပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ လပြည့်ည မှာ သိုက်တူးကြပါတယ်။
ဒီလို လူသားနှစ်ဦး ပြောဆို တိုင်ပင်နေတာကို ဝေမာနိက ပြိတ္တာ ဘုံဘဝ ရောက်နေတဲ့ အရမ်းချစ်တဲ့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်က ကမ္မဇိတ္ထိ သိဒ္ဓိတန်းခိုးရှိတဲ့ အတွက်မြင်နေ ကြားနေရပါတယ်။ နှမကလေးက မောင်ကြီးရယ် ဘိုးဘိုး အဓိဌာန်ဝင်နေတဲ့ အချိန်ရောက်မှ ဖြစ်ရတယ် နှမလေးတို့တော့ ဒုက္ခရောက်ပါပြီ မောင်ကြီးရယ် ဆိုပြီး ငိုနေတော့တာပါပဲ။ မောင်ကြီးလုပ်တဲ့သူက ဘယ်တတ်နိုင်ပါ့မလဲ ဖြစ်လာတော့လည်း တတ်နိုင်သလောက် ကာကွယ်ကြတာပေါ့လို့ ပြောပြီး သူ့ညီမလေးကို မျက်ရည် သုတ်ပေးရှာပါတယ်။
လပြည့်ည ဖြစ်တဲ့အတွက် အရာဝတ္ထု တော်တော်များများကို လ အလင်းရောင်ဖြင့်ကောင်းစွာ မြင်နေရပါတယ်။ ကိုရင်လေးက ရှေ့ကကြွပြီး ဦးသိန်းဆောင်က နောက်ကလိုက်လို့ မြသိန်းတန်ဘုရားကုန်းတော်ပေါ်ကို သွားနေကြပါတယ်။ မြသိန်းတန်ဘုရားကုန်းပေါ်က မြက်ပင်တွေ လုံးဝ မပေါက်တဲ့ ကွင်းပြောင်ပြောင်လေးနားရောက်တော့ ကိုရင်လေးက ဒကာကြီး မှတ်ထားပါ စကားလုံးဝ မပြောပါနဲ့ အရေးကြီးတယ်လို့ ထပ်ပြောပါတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က သဘောပေါက်ကြောင်း ဦးခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။ ကိုရင်လေးက ဤနေရာကို စောင့်ရှောက်နေသော အသင်ကျွဲဖြူကြီးပေါ်လာစေဆိုပြီး ကြိမ်လုံးနဲ့ ရိုက်လိုက်ပါတယ်။ ချက်ခြင်း ကျွဲဖြူကြီးပေါ်လာပြီး ခတ်တော့မလို နင်းတော့မလိုနဲ့ ဒေါသတကြီးပေါ်လာပါတယ် ကိုရင်လေးက ကြိမ်လုံးလေး ပြလိုက်ပြီး သင်ငြိမ်သက်စွာနေစေ ကျုပ်တို့ကို မနှောင့်ယှက်စေရလို့ အမိန့်ပေးပါတယ်။ ကိုရင်လေးက ဒီဘက်အခြမ်းက နတ်ကျွဲဖြူကိုနိုင်နင်းရင်ရပြီဆိုပြီး မြေကြီးမှ မြက်တစ်ဆုပ်ကို ကောက်ယူပြီး ကြိမ်လုံးဖြင့်ရိုက်ကာ ဖမ်းစေသတည်း ချုပ်စေသတည်းလို့ ပြောရင်း မြေပြင်ကို ပေါက်ချလိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် မြသိန်းတန် ဘုရားကုန်းတော်နေရာ တော်တော်များများမှာ ကယ်ကြပါ လွှတ်ပေးပါလို့ အော်ဟစ် ငြီးငြူသံတွေ ပေါ်ပေါက်လာပါတော့တယ်။
ကိုရင်လေးက လာ ဦးသိန်းဆောင် မကြောက်နဲ့။ လက်ထဲမှာ ဆေးကြိမ်လုံးရှိရင် သူတို့ အန္တရာယ်မပေးနိုင်ဘူး။ အခု သိုက်ကို သွားပြီး ပြဒါရှင်လုံး ယူတော့မယ်။ ကျုပ်လည်းစကားမပြောတော့ဘူး။ သိုက်ကြီးပွင့်သွားရင် အထဲမှာ တံခါး ( ၇ )ချပ်ရှိတယ်။ နောက်ဆုံးတံခါးကို ဖွင့်ပြီးရင် ကျုပ်ဆေးကြိမ်လုံး အထဲကို ယူသွားလို့ မရတော့ဘူး။ ကျုပ်ဝင်သွားရင် တံခါးပိတ်သွားမယ်။ မကြောက်နဲ့။ ဆေးကြိမ်လုံးပေးခဲ့မယ်။ အထဲက ကျုပ်ပြဒါးရှင်လုံး ဖမ်းပြီးရင် ဖွင့်တော့လို့ ပြောတဲ့အချိန် ဆေးကြိမ်လုံးနဲ့ တံခါးကို ရိုက်ပေတော့။ မလွဲစေနဲ့။ ပြီးရင် ဒကာကြီး ရွှေငွေ ကျောက်သံ ပတ္တမြား ကြိုက်သလောက်သာ ယူပေတော့လို့ ပြောပြီး ချောင်းကမ်းစပ်ကို သွာပါတော့တယ်။ ကမ်းစပ်ကိုရောက်တော့ လက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့ ဆေးကြိမ်လုံးနဲ့ ရေပြင်ကို ( ၃ )ချက် ဆင့်ပြီးရိုက်လိုက်ပါတယ်။ ရေလယ်ခေါင်မှ ဟီသံကြီးလို ညည်းညူတဲ့အသံလို အသံကြီးပေါ်ပေါ်က်လာပြီး အဆောက်အဦးတွေ ပေါ်ပေါ်က်လာပါတယ်။
အဆောက်အဦးရဲ့ အဝင်အဝ မှာရော အထဲမှာပါ အင်မတန်ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်ဆင်းအင်္ဂ်ါနဲ့ ပုပုကွကွ အကောင်မျီုးစုံကို တွေ့ရပါတော့တယ်။ မကြောက်ပါဘူး အင်မတန်ရဲရင့်တဲ့ ဦးသိန်းဆောင်တစ်ယောက် သွေးလန့်ကာ မည်းနက်သော ဆံပင်များမှာ အဖြူရောင် ပြောင်းသွားပါတော့တယ်။ ဒါပေမယ့် ယောက်ျားကွ ဆိုပြီးအားတင်းကာ ဆက်သွားပါတယ်။ အခက်အခဲ မျိုးစုံတွေ့ကြုံရင်း တံခါးများကို တစ်ချပ်ချင်းဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတံခါးရောက်တဲ့အခါ ကိုရင်လေးက သူ့လက်ထဲမှ ဆေးကြိမ်လုံးကို ဦးသိန်းဆောင်ထံပေးရင်း အထဲကို ဝင်သွားပါတော့တယ်။
နောက်ဆုံးတံခါးရဲ့ အဝင်အဝမှာ ခြေမန်းကွင်းစွပ်လျှက် မောင်နှမ နှစ်ယောက်မှ နှမလေးက မောင်ကြီးရယ် ကိုယ်ကျိုးနည်းပါပေါ့ မောင်ကြီးရယ်။ ဒုက္ခတော့ ရောက်ပါပေါ့ ဒီဘဝက လွတ်မြောက်ခါနီးမှ မောင်ကြီးတတ်ထားတဲ့ နာနာကောတုဟ အတတ်နဲ့ ပြုစားပါတော့လား မောင်ကြီးရယ်ဆိုပြီး ညည်တွားရှာပါတယ်။ ဦးသိန်းဆောင် တစ်ယောက် တံခါးဝမှာ ရပ်နေတုန်း အင်မတန်လှပတဲ့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က ဦးသိန်းဆောင်၏ ဘယ်ညာ တစ်ယောက်တစ်ဖက် နေရင်း မောင်ကြီးရယ် ဒီမှာဘဲ နှမလေးတို့နဲ့ အတူတကွ သက်ဆုံးတိုင် နေပါလားလို့ ချစ်စဖွယ်ပြောရင်း ဘေးနားကပ်လို့လာပါတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က အင်မတန်လှပါလား ပြောတဲ့အသံလေးတွေက သာယာလိုက်တာ ဒါတွေဟာ တကယ်မဟုတ်ဘူး ငါ့ကို လှည့်စားနေတာပဲလို့ တွေးရင်း လက်ထဲမှဆေးကြိမ်လုံးဖြင့် ရိုက်မလို့ ရွယ်လိုက်တဲ့အခါ နာနာရုပ်အတတ်နဲ့ ဖန်ဆင်းထားတဲ့ မိန်းကလေးတွေ ပျောက်သွားပါတော့တယ်။ ဒီတော့ ဦးသိန်းဆောင်က လက်ထဲမှ ဆေးကြိမ်လုံးကို သဘောကျသွားပြီး ကိုရင်လေးက စွမ်းတာမဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒီဆေးကြိမ်လုံးက စွမ်းတာဖြစ်မယ်။ အရာအားလုံးကို ဒီဆေးကြိမ်လုံးအစွမ်းနဲ့ ပြုလုပ်တာ ငါမြင်နေတာပဲ။ ကိုရင်လေးပြန်ထွက်လာရင် ဆေးကြိမ်လုံးကို ပြန်ပေးရမှာပဲ ဒီတော့ ဆေးကြိမ်လုံးပြန်မပေးရအောင် ငါအိမ်ပြန်ပြီး နောက်မှ ဆေးကြိမ်လုံးအစွမ်းနဲ့ ရွှေ ငွေ ကြိုက်သလောက် လာယူလို့ ရတာပဲလို့ တွေးမိပြီး အိမ်ကို လှည့်ပြန်ပါတော့တယ်။ အိမ်ပြန်ရာ လမ်းမှာ ကြောက်စရာ အကောင်တွေကို ဆေးကြိမ်လုံးနဲ့ ရွယ်လိုက်တာနဲ့ ပျောက်သွားတာတွေ့ရတော့ သဘောကျကျေနပ်ကာ အခက်အခဲအတားအဆီးမရှိ နေအိမ်ကို ပြန်ရောက်လာပါတော့တယ်။
ဦးသိန်ဆောင်တစ်ယောက် ဆံပင်တွေ ဘာ့ကြောင့် ချက်ချင်းဖြူရပါသလဲလို့ ရွာသားတွေထဲမှ ရင်းနှီးသူတစ်ချို့က မေးကြတဲ့အခါ ဆံပင်ဆိုးဆေးနဲ့ ဓါတ်မတည့်လို့ ဖြူသွားတာပါလို့ဖြေပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ နေလာတာ ( ၇ )ရက်ပြည့်ပြီးတဲ့ နောက်တစ်နေမှာ အိမ်ရှေ့မှာ သိန်းဆောင် ဟေ့သိန်းဆောင် ဆိုပြီး အော်ခေါ်သံကြားတာနဲ့ အပြင်ထွက်ကြည့်တော့ တစ်ခါမှမတွေ့ဘူးသော ယောဂီရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာနဲ့ တွေ့ရပါတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က ဒီကနောင်ကြီးကို ကျုပ်မသိပါလား။ ဘာကိစ္စရှိလို့ပါလဲ လို့ မေးတဲ့အခါ အေးမင်းမသိပေမယ့် ငါသိတယ်။ မင်း ကိုရင်လေးစီက ယူသွားတဲ့ ဆေးကြိမ်လုံး ခုချက်ချင်းငါ့ပေးစမ်း လို့ပြောပြီး အင်း အသက်တော့ မှီကောင်းပါရဲ့လို့ လေးကန်စွာ ညည်းရှာပါတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က ခင်ဗျား ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ ကျုပ်မသိဘူး ရှိလည်းမရှိဘူးလို့ပြောပါတယ်။
ယောဂီရောင် ဝတ်စုံနဲ့ ဧည့်သည်က သြော် တယ်ခက်ပါလား။ မသိချင်ယောင်ဆောင်မနေနဲ့ မြန်မြန်ပေးလို့ ထပ်ပြောပါတယ်။ ဦးသိန်ဆောင်က မရှိဘူးလို့ ပြောပြီပြီပဲ ဆိုပြီး အိမ်ထဲကို ပြန်ဝင်ပါတယ်။ ဧည်သည့်က ကောင်းပြီလေ။ အသာတကြည်တောင်းလို့ မပေးရင် ငါ့အစွမ်းအစနဲ့ယူရတာပေါ့ကွာလို့ ပြောပြီး။ မျက်စိကို စုံမှိတ်ပြီး ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို ခပ်တိုးတိုး မန်းမှုတ်ရင်း သားကြီး လာခဲ့လို့ ဖနောင့်ပေါက်ပြီး ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ ခေါ်သံထွက်ပြီး မရှေးမနှောင်းမှာ ဦးသိန်းဆောင်တို့ အိမ်မကြီးခေါင်တိုင်မှ အိမ်ရှေ့တံစက်မြိတ် တစ်လျှေက် ဝါးလုံးအဆစ်တွေကို ဖေါက်ထွက်ပြီး ဆေးကြိမ်လုံးက ဧည့်သည်ရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်ရှိလာပါတယ်။ ရောက်လာလာခြင်း ဧည့်သည်က မြသိန်းတန် ဘုရားဘက်ကို သွားပါတော့တယ်။
ကွမ်းတယာညက်လောက် ကြာတဲ့အချိန် ဧည်သည်ပြန်ရောက်လာပြီး။ သိန်းဆောင် မင်း ဂတိ သစ္စာမတည်ဘူး။ မင်းကြောင့် ကိုရင်လေး အသက်ဆုံးရှုံးရတယ်။ ကိုရင်လေးသေ သလို မင်းအသက်သေဆုံးခါနီးမှာ တောကောင်တစ်ကောင် ကိုက်ခဲဖဲ့ပြီးမှ မင်းအသေဆိုးနဲ့ သေလိမ့်မယ်။ မင်းဆွေစဉ်မျိုးဆက်ထဲမှာလည်း ရူးသွပ်တဲ့ ဝေဒနာ ခံစားရလိမ်မယ်လို ပြောပြီး လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် ထွက်သွားပါတော့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ အချိန်တွေကုန်ဆုံးပြီးတဲ့နောက်မှာ ဦးသိန်းဆောင်တစ်ယောက် လူကြီးရောဂါဖြင့် အိပ်ယာထဲလဲနေချိန် အမျီုးအမည်မသိ အကောင်ကြီးတစ်ကောင် ဝင်ရောက်ကိုခဲတဲ့ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ အသေဆိုးနဲ့ သေဆုံးခဲ့ရပါတယ်။ သူ့အမျိုးအဆွေတွေလည်း အကောင်းပဂတိမှ ရူးသွပ်တဲ့ဝေဒနာကို ခံစားနေရသည်ကို ယနေ့တိုင် စိတ်မကောင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပါကြောင်း.....။
Crd - မူရင်း
No comments:
Post a Comment